ηχώ

Κέντρο Μουσικής Ψυχοθεραπείας «ηχώ»

Αυτή είναι η πιο συνη­θι­σμέ­νη αντί­δρα­ση — συνή­θως με μια δόση δυσπι­στί­ας ή και ειρω­νεί­ας όταν απα­ντώ στην επί­σης συνη­θι­σμέ­νη ερώ­τη­ση «τι δου­λειά κάνεις;».

 

Είμαι μου­σι­κο­θε­ρα­πεύ­τρια. Ένα επάγ­γελ­μα καθό­λου συνη­θι­σμέ­νο και αρκε­τά παρε­ξη­γη­μέ­νο στην Ελλά­δα. Συνή­θως συγ­χέ­ε­ται με τη διδα­σκα­λία μου­σι­κής στην ειδι­κή αγω­γή, new age πρα­κτι­κές με gong, κρυ­στάλ­λι­να μπολ και συμπα­ντι­κά δια­πα­σών, την ακρό­α­ση μου­σι­κής από ηχεία σε δωμά­τια νοσο­κο­μεί­ων και cd μου­σι­κής που υπό­σχο­νται χαλά­ρω­ση και όξυν­ση του νου.

 

Με αφορ­μή την 3η Ευρω­παϊ­κή Ημέ­ρα Μου­σι­κο­θε­ρα­πεί­ας, σήμε­ρα Τρί­τη 15 Νοεμ­βρί­ου, θα προ­σπα­θή­σω να εξη­γή­σω με λέξεις μια θερα­πευ­τι­κή προ­σέγ­γι­ση που βασί­ζε­ται στο να μην τις έχει ανά­γκη.

 

Τι είναι τελι­κά η Μου­σι­κο­θε­ρα­πεία;

 

Η Μου­σι­κο­θε­ρα­πεία, μια από τις Θερα­πεί­ες μέσω Τέχνης, είναι η δια­δι­κα­σία  κατά την οποία ένας εξει­δι­κευ­μέ­νος θερα­πευ­τής βοη­θά τον θερα­πευό­με­νο να βελ­τιώ­σει την υγεία και την ποιό­τη­τα της ζωής του, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας μου­σι­κές εμπει­ρί­ες και τις σχέ­σεις που προ­κύ­πτουν μέσα από αυτές ως κατα­λύ­τη της αλλα­γής.

 

Στη Μου­σι­κο­θε­ρα­πεία δεν αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε τη μου­σι­κή ως «φάρ­μα­κο», ως κάτι δηλα­δή που θα μας απαλ­λά­ξει «μαγι­κά» από το πρό­βλη­μα που μας βασα­νί­ζει. Βασι­ζό­μα­στε στο συν­δυα­σμό της δημιουρ­γι­κής δια­δι­κα­σί­ας και της σχέ­σης που ανα­πτύσ­σε­ται μετα­ξύ θερα­πευ­τή και θερα­πευό­με­νου. Η μου­σι­κή δεν μας «θερα­πεύ­ει» αλλά γίνε­ται ένα ερέ­θι­σμα που κινη­το­ποιεί και επη­ρε­ά­ζει, ένα εργα­λείο επι­κοι­νω­νί­ας που συν­δέ­ει και ένα μέσο που εκφρά­ζει και εμπε­ριέ­χει σκέ­ψεις και συναι­σθή­μα­τα

 

Η θερα­πευ­τι­κή σχέ­ση χτί­ζε­ται μέσα από την αυθόρ­μη­τη παρα­γω­γή μου­σι­κής με  μου­σι­κά όργα­να, τη φωνή και το σώμα. Παί­ζου­με, δηλα­δή, μαζί μου­σι­κή, αυτο­σχε­διά­ζου­με ή αλλιώς “μου­σι­κο­τρο­πού­με”. Επι­πλέ­ον, και πάντα σύμ­φω­να με τις ανά­γκες των συμ­με­τε­χό­ντων, μπο­ρεί να ακού­σου­με μου­σι­κή, να δημιουρ­γή­σου­με τρα­γού­δια, να συζη­τή­σου­με.  Δεν ενδια­φε­ρό­μα­στε για το αισθη­τι­κό απο­τέ­λε­σμα αλλά κυρί­ως για τη δημιουρ­γία μιας μου­σι­κής γλώσ­σας που αντα­να­κλά τη ψυχο­συ­ναι­σθη­μα­τι­κή και σωμα­τι­κή κατά­στα­ση του θερα­πευό­με­νου και του επι­τρέ­πει μια ουσια­στι­κή επι­κοι­νω­νία με τον εαυ­τό και τους γύρω του.

 

Θέλου­με να δημιουρ­γή­σου­με ένα περι­βάλ­λον όπου θα νιώ­σει την απο­δο­χή, την ασφά­λεια και την υπο­στή­ρι­ξη να πει­ρα­μα­τι­στεί, να εκφρα­στεί, να φερ­θεί και να υπάρ­ξει με νέους τρό­πους, να επε­ξερ­γα­στεί όσα τον βασα­νί­ζουν και ίσως τελι­κά να ανα­κα­λύ­ψει ένα νέο πιο πρό­σφο­ρο δρό­μο.

 

μουσικοθεραπεια παιδι

 

 

Σε ποιους απευ­θύ­νε­ται η Μου­σι­κο­θε­ρα­πεία;

 

Στην Ελλά­δα η Μου­σι­κο­θε­ρα­πεία δυστυ­χώς θεω­ρεί­ται μια παρέμ­βα­ση που αφο­ρά κυρί­ως την ειδι­κή αγω­γή και ανθρώ­πους με αυτι­σμό. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα όμως έχει πολύ περισ­σό­τε­ρες εφαρ­μο­γές και  μπο­ρεί να είναι χρή­σι­μη σε έναν άνθρω­πο από την πρώ­τη έως την τελευ­ταία στιγ­μή της ζωής του ειδι­κά όταν αντι­με­τω­πί­ζει δυσκο­λί­ες:

Σε ένα πρό­ω­ρο νεο­γέν­νη­το που χρειά­ζε­ται να ρυθ­μί­σει τους χτύ­πους της καρ­διάς του, σε μια μητέ­ρα με επι­λό­χειο κατά­θλι­ψη που δυσκο­λεύ­ε­ται να συν­δε­θεί με το μωρό της, σε ένα παι­δί που δυσκο­λεύ­ε­ται να δια­χει­ρι­στεί το δια­ζύ­γιο των γονιών του, σε έναν άνθρω­πο  που αναρ­ρώ­νει από εγκε­φα­λι­κό, σε κάποιον άλλο που έχει κου­ρα­στεί από τη πίε­ση της δου­λειάς του, σε έναν ηλι­κιω­μέ­νο με άνοια, σε  μια οικο­γέ­νεια που δια­χει­ρί­ζε­ται την απώ­λεια…

 

Η Μου­σι­κο­θε­ρα­πεία μπο­ρεί να είναι ιδιαί­τε­ρα χρή­σι­μη  σε ανθρώ­πους που αδυ­να­τούν, δυσκο­λεύ­ο­νται ή φοβού­νται να επι­κοι­νω­νή­σουν λεκτι­κά ή νιώ­θουν ότι οι λέξεις δεν αρκούν για να περι­γρά­ψουν όσα αισθά­νο­νται για­τί τους επι­τρέ­πει να εκφρα­στούν, να επι­κοι­νω­νή­σουν και να επε­ξερ­γα­στούν την εμπει­ρία τους.

Είναι η Μου­σι­κο­θε­ρα­πεία μια αξιό­πι­στη θερα­πευ­τι­κή προ­σέγ­γι­ση;

 

Τα τελευ­ταία χρό­νια η έρευ­να στη Μου­σι­κο­θε­ρα­πεία έχει ανα­πτυ­χθεί ιδιαί­τε­ρα — με την ανά­πτυ­ξη ερευ­νη­τι­κών προ­γραμ­μά­των διδα­κτο­ρι­κού και μετα­δι­δα­κτο­ρι­κού επι­πέ­δου — με απο­τέ­λε­σμα να θεω­ρεί­ται πλέ­ον μια ερευ­νη­τι­κά τεκ­μη­ριω­μέ­νη θερα­πευ­τι­κή προ­σέγ­γι­ση. Μια ανα­λυ­τι­κή παρου­σί­α­ση της πιο σύγ­χρο­νης επι­στη­μο­νι­κής έρευ­νας μπο­ρεί να βρε­θεί στην «Τρά­πε­ζα Τεκ­μη­ρί­ω­σης» του οργα­νι­σμού Nordoff Robbins.

ευρωπαϊκή ημέρα μουσικοθεραπείας 2016

Πώς μπο­ρώ να βρω ένα μου­σι­κο­θε­ρα­πευ­τή;

Ένας μου­σι­κο­θε­ρα­πευ­τής πρέ­πει να έχει ολο­κλη­ρώ­σει ένα ανα­γνω­ρι­σμέ­νο πανε­πι­στη­μια­κό πρό­γραμ­μα σπου­δών στη Μου­σι­κο­θε­ρα­πεία που συνή­θως περι­λαμ­βά­νει θεω­ρη­τι­κά μαθή­μα­τα (όπως ανα­πτυ­ξια­κή ψυχο­λο­γία, ψυχο­πα­θο­λο­γία, θεω­ρη­τι­κές προ­σεγ­γί­σεις, τεχνι­κές έρευ­νας κ.α.), μαθή­μα­τα κλι­νι­κού αυτο­σχε­δια­σμού, πρα­κτι­κή εξά­σκη­ση με δια­φο­ρε­τι­κούς πλη­θυ­σμούς, ομα­δι­κή και ατο­μι­κή επο­πτεία αλλά και προ­σω­πι­κή ψυχο­θε­ρα­πεία.

Τα παρα­πά­νω είναι απα­ραί­τη­τα εφό­δια ώστε να στη­ρί­ζου­με τη θερα­πευ­τι­κή δια­δι­κα­σία με γνώ­ση, ευαι­σθη­σία, ενσυ­ναί­σθη­ση, δημιουρ­γι­κό­τη­τα και ευε­λι­ξία και να αντα­πο­κρι­νό­μα­στε με ασφά­λεια και υπευ­θυ­νό­τη­τα στις ανά­γκες των θερα­πευό­με­νων.

 

Μέσω του ιστό­το­που του Ελλη­νι­κού Συλ­λό­γου Πτυ­χιού­χων Επαγ­γελ­μα­τιών Μου­σι­κο­θε­ρα­πευ­τών  μπο­ρεί κανείς να βρει μου­σι­κο­θε­ρα­πευ­τές που πλη­ρούν τις παρα­πά­νω προ­ϋ­πο­θέ­σεις

 

 

Για το τέλος

 

Είναι δύσκο­λο να αντι­λη­φθεί κανείς τι είναι πραγ­μα­τι­κά η Μου­σι­κο­θε­ρα­πεία αν δεν την δοκι­μά­σει, μιας και δεν μπο­ρεί να περι­γρα­φεί μόνο με λέξεις. Ωστό­σο, άνθρω­ποι που έχουν βοη­θη­θεί από αυτή προ­σπα­θούν συχνά να μοι­ρα­στούν τις εμπει­ρί­ες τους:

 

«είναι καθαρ­τι­κή η αίσθη­ση όταν παί­ζου­με, το πως νιώ­θω κάτι και μετά γίνε­ται μου­σι­κή», «ένιω­θα ο εαυ­τός μου και ήθε­λα να νιώ­θω έτσι και όταν φύγω από εδώ», «μου κάνει ακό­μη εντύ­πω­ση πως συνει­δη­το­ποιώ κάτι για πρώ­τη φορά την ώρα που αυτο­σχε­διά­ζω χωρίς να το έχω επε­ξερ­γα­στεί νοη­τι­κά», «έχω  αδυ­να­μία να με κατα­λά­βω αλλά όταν παί­ζω η διά­θε­ση μου φαί­νε­ται ξεκά­θα­ρα», «όταν έπαι­ζα ότι ήταν κρυμ­μέ­νο ήρθε στην επι­φά­νεια».

 

Και ένα 9χρονο αγό­ρι στην τελευ­ταία του συνε­δρία:

«εγώ λοι­πόν την κάνω από εδώ

μα τα τρα­γού­δια μου δεν θα φύγουν ποτέ από δω μέσα, yo!»

 

*το άρθρο δημο­σιεύ­τη­κε στην Huffington Post στις 15 Νοεμ­βρί­ου 2016 με αφορ­μή την Ευρω­παϊ­κή Ημέ­ρα Μου­σι­κο­θε­ρα­πεί­ας.

Back to top